• Beschrijving

Marijn de Jonge, triatleet in oa. de nationale eredivisie. Ik rijd osymetric omdat het mij meer oplevert dan ronde tandwielen. Lees hier mijn ervaringen:

Racefiets

Gebruikt: Osymetric voor Campagolo met een 135 steek. Blad buiten 54 binnen 44.
Hiervoor gebruikte ik al ovale Rotor bladen. Bij de 1e 2 trainingsritjes merkte ik licht verschil.
Maar bij rit nummer 3 met de wind schuin op kop merkte ik dat ik makkelijker constant vermogen kon blijven leveren. Met een lagere hartslag dan normaal onder dezelfde omstandigheden. Naar schatting scheelde het ongeveer 5 slagen per minuut.

Het grootste verschil merkte ik pas bij een tempotraining op de fiets. De opdracht was 2 x 10 km op hs 150-160. Een vrij pittig setje! Ik reed makkelijker (en ook harder) maar vooral makkelijker. Normaal kak ik in na 6/7 km. Maar nu kon ik constante druk blijven leveren op de pedalen met een hogere trapfrequentie, verzuurde minder. Normaal gesproken voel ik de benen duidelijk na een soortgelijk setje. Nu merkte ik dat ik vrij snel weer soepel door kon fietsen.

Conclusie: Super, minder verzuring, hoge trapfrequentie bij lage hartslag! Hartslag over de gehele rit lager.

 

MTB

Gebruikt Osymetric Triple mtb.
Nu ben ik een slechte mtb’er als het gaat om techniek. Hard stukje trappen lukt nog wel. Maar bij technische stukjes moet het voetje aan de grond.

Ik reed voor het eerst met OS bladen in de sneeuw en merkte gelijk dat ik meer grip of controle had over de fiets. Doordat ik geen dood punt meer had kon ik blijven trappen en blijven rollen in de sneeuw. Dit merkte ik ook op de technische klimmetjes waar ik normaal duidelijk te kort kom en moet lopen, kwam ik nu boven!

Korte duidelijke conclusie: Geen dood punt nog duidelijker merkbaarder dan op de wegfiets!